وب سایت شخصی سینا پیروزنیا
تلفن تماس: 09146402876
آدرس ایمیل: contact@pirooznia.net
آذربایجان شرقی، تبریز

نرم‌افزار بررسی سرقت ادبی آی‌تنتیکیت (iThenticate)

نرم‌افزار بررسی سرقت ادبی آی‌تنتیکیت (iThenticate)

سرقت و دزدی در هر شکل و شمائلی مذموم و نادرست است. سرقت‌کردن فقط دست‌برد زدن به اموال فیزیکی دیگران نیست. گاهی‌اوقات سرقت ماجرایی فراتر از این حرف‌هاست. مثلا زمانی که کسی به دستاوردهای علمی دیگران سرک می‌کشد و بدون ذکر منبع یا استناددهی سعی بر استفاده از دستاوردهای علمی، پژوهشی و تحقیقاتی دیگران دارد، مقوله‌ای بسیار جدی به نام سرقت ادبی شکل می‌گیرد.

سرقت ادبی یا پلاجیاریسم از مشکلاتی است که در دنیای علم، پژوهش و فعالیت‌های آکادمیک به‌شدت جدی گرفته می‌شود. کسانی که به چنین جرمی مرتکب می‌شوند، باید تاوان سنگینی بابت آن بدهند. سرقت ادبی بسیار پیچیده است. یعنی اگر بخواهید این موضوع را به‌دقت بررسی کنید با پیچ‌وخم‌های فراوانی درباره مصادیق آن و انواعش روبه‌رو خواهید شد.

گاهی حتی به عنوان نویسنده یک اثر متوجه هم نمی‌شوید که در حال ارتکاب به چنین جرمی هستید. پس اگر قرار است به دنیای پژوهش، مقاله‌نویسی و تحقیقات وارد شوید، حتما باید با سرقت ادبی که در انگلیسی به آن پلاجیاریسم (plagiarism) گفته می‌شود، آشنایی پیدا کنید.

سرقت ادبی می‌تواند به‌طور خودخواسته و عامدانه انجام شود. یعنی بعضی از افراد با بهره‌مندی از دستاوردهای علمی دیگران، سعی دارند که پژوهش یا مقاله‌ای را به نگارش دربیاورند و آن را به نام خود منتشر کنند. انواع سرقت ادبی بسیار گسترده‌تر از آن است که می‌توان فکر کرد. حتی گاهی‌اوقات، چاپ مقاله و محتوایی که خودتان قبلا تولید کرده‌اید هم در قالب مقاله و متنی جدید می‌تواند مصداق سرقت ادبی باشد. استفاده چندباره از مقاله و اثر علمی خود در ژورنال‌های مختلف هم نوعی سرقت ادبی است.

در بعضی موارد هم سرقت ادبی به‌طور ناخواسته رخ می‌دهد. یعنی به خاطر اینکه نویسنده مقاله به‌درستی نوع ارجاع‌دهی، ذکر نقل‌قول‌ها، استناددهی و مواردی از این دست را رعایت نمی‌کند، به او اتهام سرقت ادبی وارد می‌شود.

باید بدانید که موضوع سرقت ادبی به‌دقت از سوی نشریات معتبر علمی بررسی می‌شود. ژورنال‌های مهم دنیا با نرم‌افزارهای خاص و البته کارشناسی داوران و سردبیران خبره، مقوله کپی‌برداری و سرقت‌ ادبی را به‌خوبی بررسی می‌کنند و اجازه نمی‌دهند که چنین تخلفی به‌شکل خودخواسته یا غیرعمدی رخ بدهد. در صورت شناسایی چنین خطایی، مقاله‌ای که برای ژورنال‌های معتبر ارسال شده، خیلی سریع و ساده رد یا همان ریجکت می‌شود.

ارتکاب به سرقت ادبی تاوان‌هایی هم دارد. کسی که این کار را انجام می‌دهد از نظر اعتبار علمی و وجهه پژوهشی دچار مشکل می‌شود. کسی که نامش در فهرست سیاه متقلبان قرار بگیرد، به‌سختی می‌تواند در ادامه فعالیت‌های علمی خود اعتماد دیگران را به‌طور مجدد جلب کند. مخدوش‌شدن چهره شما به خاطر انجام‌دادن سرقت ادبی بسیار محتمل است.

از این موضوع که بگذریم، جریمه‌های نقدی سنگینی هم در بیشتر کشورها برای افرادی که سرقت ادبی انجام می‌دهند، در نظر گرفته می‌شود. پرداخت مبلغی که اندک هم نیست از جمله جریمه‌هایی است که برای سرقت ادبی در نظر گرفته می‌شود. ضمن اینکه گاهی‌اوقات هم محرزشدن چنین خطا و جرمی منجر به ازدست‌دادن فرصت دانشجویان و اساتید برای دریافت نمرات و رتبه‌های بهتر می‌شود.

مثلا اگر مشخص شود که دانشجویی مرتکب سرقت ادبی شده است، احتمال دارد در بعضی دانشگاه‌ها، امکان دفاع از پایان‌نامه‌ و دریافت مدرک تحصیلی‌اش وجود نداشته باشد. اساتیدی هم که تن به چنین جرمی می‌دهند، امکان ارتقای درجه را از خود سلب می‌کنند. البته حجم برخورد با کسی که مرتکب پلاجیاریسم می‌شود تا حد زیادی وابسته به اصول و قوانین دانشگاه و فضایی است که در آن تحصیل می‌کند یا تدریس. گاهی‌اوقات، به خاطی فرصت مجددی داده می‌شود و او را از تحصیل و تدریس منع نمی‌کنند. در مقابل، این فرد باید در کارگاه‌های آموزشی جهت آشنایی با سرقت ادبی شرکت کند تا دیگر در آینده مرتکب چنین خطایی نشود.

عواقب دیگری هم در انتظار سارقان ادبی است. برای مثال، در بعضی نظام‌ها و سیستم‌های نشر و چاپ آثار، مقوله حق مولف یا کپی‌رایت بسیار حائز اهمیت است. از همین روی،‌ زمانی که مشخص شود، نویسنده‌ای در مقاله و اثر خود از کار دیگران بهره برده و نام آنها را نیاورده است، تحت تعقیق قانونی قرار می‌گیرد و باید هزینه کاری را که کرده بپردازد.

انواع سرقت ادبی

سرقت ادبی مقوله بسیار وسیع و پیچیده‌ای است. پس اگر می‌خواهید وارد دنیای حرفه‌ای پژوهش و مقاله‌نویسی شوید باید با ابعاد مختلف آن کاملا آشنا باشید. در این صورت است که اتهام سرقت، شما  و مقاله‌تان را تهدید نمی‌کند. اما انواع سرقت ادبی شامل چه مواردی می‌شود:

  • سرقت ادبی مستقیم و عامدانه

سرقت ادبی مستقیم و عامدانه یعنی زمانی که شما تمام اثر یا بخشی از کار دیگری را به نام خود ارائه می‌دهید و منتشر می‌کنید. چنین چیزی مصداق بارز دزدی است و هیچ توجیهی درباره آن وجود ندارد. بعضی از سارقان ادبی با جابه‌جایی جملات و ایجاد تغییراتی سعی در پنهان‌کردن عمل شوم خود دارند اما از آنجا که شناخت و کشف سرقت ادبی در این روزها به کمک فناوری‌های مختلف و نگاه تیزبین کارشناسان کار دشواری نیست، این تلاش مذبوحانه از سوی سارقان به جایی نمی‌رسد. همان‌طور که گفته شد، جرایم سنگین مادی و معنوی هم در انتظار کسانی خواهد بود که مرتکب چنین جرمی می‌شوند.

  • سرقت ادبی از خود

در دنیای پژوهش و مقاله‌نویسی چنین چیزی وجود دارد. برخی از افراد مثلا دانشجویان مقاله‌ای می‌نویسند و آن را چندین و چند بار در کلاس‌های مختلف یا به ژورنال‌های گوناگون ارائه می‌دهند.

چنین کاری مصداق سرقت ادبی محسوب می‌شود. در بعضی موارد هم دانشجویان یا محققان دیگر از مقالات قبلی و دستاوردهای پژوهشی خود در اثر و مقاله‌ای دیگر یاد می‌کنند اما ارجاع‌دهی‌های صحیحی در متن به کار نمی‌گیرند و همین باعث می‌شود که شائبه سرقت‌ادبی پیش آید و از سوی ژورنال‌ها یا داوران آنها برچسب سرقت ادبی به نویسندگان خورده شود. پس باید دقت کنید که سرقت ادبی یا پلاجیاریسم بسیار پیچیده است.

  • سرقت ادبی با ذکرنکردن منابع و مراجع

در هنگام نگارش مقاله، موضوع مهمی وجود دارد به نام بازنویسی یا پارافریز. بازنویسی یا پارافریز یعنی اینکه دستاوردهای پژوهشی و علمی دیگری را که در پیش‌برد تحقیقات‌تان نقش دارند، به‌خوبی درک کنید و از آنها به زبان خود در متن مقاله‌تان استفاده کنید. چنین چیزی بسیار رایج است و ایرادی هم ندارد. چون همیشه علم در مسیری پیوسته پیشرفت می‌کند.

یعنی هر پژوهشی با نگاه به پژوهش‌ها و دستاوردهای دیگری که قبلا انجام شده‌اند، پیش می‌رود و به دستاوردهای تازه‌ای می‌رسد. در این صورت، سرقت ادبی هم صورت نمی‌گیرد. چون قرار نیست از تحقیقات دیگران سواستفاده‌ای شود. در واقع، در مسیر نگارش مقاله‌ای علمی و پژوهش‌هایی که صورت می‌گیرد، استفاده از دستاوردهای دیگران هم وجود دارد. درک آن دستاوردها و بازگوکردن‌شان به زبان خود پارافریز و بازنویسی است و سرقت محسوب نمی‌شود. اما زمانی که عینا از دستاوردها و نقل‌قول‌های دیگران استفاده شود و نامی از آنها نبرید، دچار نوعی سرقت ادبی خواهید شد. پس مقوله ارجاع‌دهی به آثار دیگران، ذکر منابع و مراجع در نگارش مقالات بسیار حائز اهمیت هستند.

  • سفارش نگارش مقاله به دیگران

یکی دیگر از انواع سرقت ادبی هم سفارش نگارش مقاله به دیگران است. یعنی زمانی که شما خودتان اثری را نمی‌نویسید و تولید نمی‌کنید و از دیگران می‌خواهید که مقاله‌ای برایتان بنویسند. در این صورت هم دچار سرقت ادبی می‌شوید و چنانچه این ماجرا فاش شود، نیاز به پرداخت هزینه‌های سنگین آن خواهید داشت. ارائه اثری که شخص دیگری نوشته به نام خود و دریافت امتیازات آن اصلا درست نیست و علاوه بر اینکه خلاف اصول اخلاقی است، در صورت کشف‌شدن با جرایمی همراه خواهد بود که می‌توانند اعتبار و آینده علمی فرد متقلب و خاطی را برای همیشه از بین ببرند.

میزان مجاز سرقت ادبی

همان‌طور که پیش‌تر هم عنوان شد، دنیای علم و تحقیقات، دنیایی است که عناصر آن تا حد زیادی به هم وابستگی دارند. یعنی پژوهشگران در هر زمینه و عرصه‌ای برای تولید محتوای علمی تازه و رسیدن به دستاوردهای نو نیاز به بازنگری و استفاده از دستاوردهای پژوهش‌ها و مقالات پیشین خود دارند. پس همیشه یا دست‌کم، در بیشتر مقالات و پژوهش‌های علمی، ردپا و اثری از مقالات قبلی وجود دارد.

بنابراین، بدیهی است که درصدی از شباهت محتوایی به مقالات دیگر در هر اثری کشف شود. در نتیجه این موضوع، ژورنال‌های علمی مختلف وجود درصدی از تشابه در آثار نویسندگان را می‌پذیرند. اما اینکه درصد مجاز سرقت ادبی چقدر است، کاملا مشخص نیست. یعنی هر نشریه و ژورنالی قواعد خود را در این زمینه دارد.

بعضی از نشریات فقط وجود ۵درصد شباهت میان متن مقاله شما و مقالات دیگر را می‌پذیرند و برخی هم تا ۲۰درصد یا شاید بیشتر هم پیش می‌روند. پس اینکه چقدر تشابه در متن مقاله‌تان با مقالات دیگر جایز است، تا حد زیادی به ژورنال و بستری وابسته است که می‌خواهید مقاله‌تان را به آن بسپارید.

ارسال نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

آخرین مقالات

دسته‌ها

آخرین پروژه ها

مقالات کنفرانسی و نحوه ثبت نام برای آن
نکات لازم برای داشتن دفاع موفق
نکاتی درباره پاورپوینت دفاع پایان نامه
نحوه انتخاب عنوان مقاله
نحوه ارزیابی کیفیت مقاله
قواعد مقاله نویسی

برچسب‌ها

اطلاعات تماس

  • اهواز، کیان آباد ، خیابان 28 شرقی ، پلاک 12
  • 09032402999
  • info@themento.net